Sözüm ona, laik devletin Cumhurbaşkanı ve Başbakan’ın eşleri...

Muazzez İlmiye ÇIĞ/ Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır

Bundan yaklaşık 30 yıl önce, kadınlar üzerinde alttan alta baskıların başladığını görerek aşağıdaki dizeleri yazmıştım. Bugün bu baskı, çeşitli yollarla gün ışığına çıkmış durumda. Töre cinayeti adı konulan cinayetler son hızla devam ediyor. Kadına dayak atmak adeta bir zorunluluk!
Devlet nikâhlı kadının üstüne, imam nikâhı olarak kadın getiriyor erkekler... Bu her iki kadın için büyük bir baskı. Nikâhsız olanın hiçbir kanuni hakkı yok erkek üzerinde. Kolundan tutup atar; zavallının, başta cinsel hizmet olmak üzere adama yaptığı bütün hizmetlerin karşılığı bir boğaz tokluğu... Diğer kadın da büyük bir psikolojik baskı altında. Annem, “Hayvan bile yalağını kıskanır...” derdi. Kadının elinde geçimini sağlayacak bir işi veya geliri yoksa, ailesi böyle yaşamasını mecbur ediyorsa o kadın ne yapsın! Bu durumda erkek, kadınlar üzerinde ne tür psikolojik bir baskı yaptığının farkında değil; o yalnız parasının gücü ile aldığı malların keyfini sürmekte. Elinde bir işi/mesleği olan bir kadın buna asla katlanamaz. İşte bunun için Atatürk kadınların eğitim almasını, erkeğe maddi olarak muhtaç olmadan yaşayabilmesini istemişti

Din kitabımız Kuran’da, “Başını örtmeyen kadın Müslüman değildir. Başını örtmeyen kadın cehenneme gidecek veya kadına başını örttüren cennetlik olacak...” gibi zorunluluklar olmadığı halde, kendi siyasal emellerine kadınların başlarını örttürerek kavuşmak isteyen, örtüyü siyasi bir simge yaptıran erkek baskısı değil mi?

Bunun en güzel örneğini devleti idare edenlerde görüyoruz. Sözüm ona, laik devletin Cumhurbaşkanı ve Başbakan’ın eşleri... Eğer bu kadınlara eşlerinin baskısı olmasa, onlar her yere Hıristiyan rahibelerinin başlarına benzer bir baş kapaması ve en pahalı kumaşlardan; ama hiçbir şeye benzemeyen topuklarına kadar giysi, ona karşılık bir karış topuklu ayakkabı ve yüz-göz boyalı bir kılıkta kendileriyle içten içe alay eden dünyanın karşısına çıkmazlardı. Eğer onlar kültürlü, kendilerinden emin bir kadın olsalardı, Atatürk sayesinde elde ettikleri mevkii bilir, ona göre giyinir, kocalarına da bunu öğretirlerdi.

Lafı nereden nereye getirdik... Şimdiye kadar benim dizelerin bir yararı olmadığı anlaşılıyor; ama bundan sonra olacaktır belki...

Türk Kadınına

Ey Türk kadını, kulak ver bana,
Neler neler borçlusun aziz Ata’na;
Ece iken düşmüştük köleliğin ağına,
Din gelen bir nimetti, erkeğin ayağına!..

Baban seni mal yaptı, kocana ırgat sattı,
Ağzın, dilin bağlandı, kafan uykuya daldı!..

Uyandırmak için seni bin yıllık uykudan,
Kurtarmak için kafeslerin ardından,
Çıkartmak için kara çarşaflardan,
Eşit alman için erkeğinle her haktan,
Bilir misin uğruna baş koymuştu Ata’n!

Becerini sen de göresin, diye,
Bilimde simge yaptı Âfet’i inan;
Uçurdu göklere Gökçen’i ardından,
Yepyeni yollar açtı durmadan!..

Yüceldin bale ve operayla,
Zenginleştin modern çağda tiyatroyla;
Artık döndürmesin kimse bu yoldan seni,
Aldığın hakları sakın ha verme geri!..

Her attığın adımda, Atatürk’ü hatırla e mi!



5 Ekim 1980
Muazzez İlmiye Çığ